TAKSİM ÖĞRETİYOR…

0
30

09-06-2013/

“Sol adına kitlelere tek tipçilik dayatmamalıyız. Çeşitli siyasi görüşlerden, dinsel inançlardan, etnik gruplardan, yörelerden, takım taraftarlarından herkes bu direnişte birleşti. Bu; tek tek insanların ve grupların bireyci ve grupçu iradelerinden bağımsız olarak DİRENİŞ’İN ortaya çıkardığı bir gerçekliktir. Dolayısıyla halk güçlerini oluşturan bütün kesimler birbirlerinin görüşüne, yaşam tarzına saygı duymalı, kimse kendi değerlerini dayatmamalıdır. Kimse karşıt görüşleri uyduruk gerekçelerle gayrı meşru ilan etmemelidir. Direnişin bu yanından öğrenelim, çünkü bizler hem devrimciyiz hem de aynı zamanda bizi ezen rejimle çok fazla ortak yanımız var. Bu yanımız bizim düzene karşı alternatif oluşturmamızı engelliyor. Sol olarak bir yandan rejimin tek tipçiliğine karşı çıkarken diğer yandan kendi tek tipçiliğimizi dayatamayız.”

Türkiye tarihinin en büyük direnişlerinden biri yaşanıyor. Halk kitleleri AKP’nin dinci, sömürücü ve yağmacı saldırısına karşı ayakta. Direnişçiler polis saldırılarına, baskı ve yasaklara rağmen hükümetin kamu gücüyle topladığı kitlelerden daha fazla kitle topluyor. Sol hareket direnişten öğrenerek kendini geliştirmelidir.

Başlangıçta özgürlük ve hoşgörü söylemleriyle kitleleri pasifize eden AKP giderek baskıcı yüzünü ortaya koydu. İnsanların ne içip içmeyeceğine, nasıl giyineceğine, nasıl çocuk yapacağına, kadınların eteklerine ve televizyon dizilerine kadar dayatmaya başladı. Ankara Kurtuluş Parkı’ndaki ”Allahü Ekber!” sloganları eşliğindeki yobaz saldırsında olduğu gibi tiraz edenlerin ezileceğinin işaretlerini verdi. Devrimcileri aşağıladı, Alevileri aşağıladı ve giderek ”sarhoş” diye Mustafa Kemal’i dahi aşağılamaya başladı.
Bu saldırılar sağcıları bile saflaştırdı. Çünkü hükümet bir kısım büyük burjuvaları dahi tehdit etmeye başladı. Sağcıların bir kısmı AKP yanında yer alırken diğer kısım ise CHP etrafında birleşti. MHP kendi başına göründüğü halde, alttan alta hep AKP’nin yanında davrandı.

AKP hükümeti Barış süreci adı altında Kürt ulusal hareketiyle yaptığı ittifakı da halka karşı kullanmaya kalkıştı. İlk iş olarak Taksim’de 1 Mayıs’ı ve diğer ilerici gösterileri yasakladı. Kentsel Dönüşüm Projesi gibi çeşitli yağma projeleri adı altında Türkiye’yi yandaş rantçılara peşkeş çekmeyi hızlandırdı. Kürt ulusal hareketi ise ne yazık ki yer yer aşırı tavırlara girişti. Mesela BDP; ABD elçiliğine karşı yapılan devrimci eylemin hemen ardından elçiliğe geçmiş ziyaretlerinde başı çekti. BDP; Reyhanlı saldırısının ardından AKP’nin arkasında yeralma çağrısı yapınca rejimin yeni destekçisi görünümü verdi.

Taksim’de başlayan direniş ” Her Yer Taksim Her Yer Direniş!” şiarıyla kısa zamanda bütün ülkeye ve yayıldı. Yurt dışında da direnişe destekler oluyor. İnsanlar yeni-liberalizm tarafından kalıba dökülmeye yani tek tipleştirilmeye, aşağılanmaya, köleleştirilmeye karşı çıkıyorlar.
Türk ve Kürt ulusalcıları her zaman olduğu gibi burada da birbirini dışlama tutumuyla direnişe zarar verdiler. Türkiye solu bütün kesimleriyle bu direnişin içinde oldu. Sol bu süreçte provakasyonlara ve aşırılıklara karşı duyarlı oldu. Sol güçlerin çok büyük kısmı ne Kürt ne de Türk ulusalcılarının birbirini dışlama tutumlarının peşinden gitmedi ve bu davranışlara engel olmaya çalıştı.

Şimdi Türk ulusalcıları ve CHP bu eylemi sırf AKP karşıtı bir burjuva çizgide, emperyalizme bağımlı kapitalist düzen içinde, tutmaya çalışıyor. Hatta CHP, taleplerini Erdoğan’ın yumuşaması ile sınırlı tutuyor. BDP ise baştan ana gövdesiyle dışında kaldığı eylemde katkısını bu güne kadar sırf kendisine yer edinmekle ve karşıtlarını dışlamaya çalışmakla sınırlı tuttu. Öcalan direnişe sahip çıkar göründüğü ilk demecinde ulusalcıları dışlama görevi verdi. Sırrı Süreya, Ahmet Türk ve Demirtaş’ın demeçleri de aynı yöndeydi.
Erdoğan ve AKP yöneticileri direniş karşısında panik içindeler. Çünkü düşerlerse önemli kısmının sonu, yaptıkları yolsuzluklar ve kanun dışı hareketlerden dolayı büyük olasılıkla müebbed hapistir. Erdoğan ayakta kalmak için meydanlarda Direnişçilerin yağmacı, dini değerlere saygısız, başörtülü kadınlara saldıran gözü dönmüş yıkıcılar olduğu yalanlarını yayıyor. Onlar Anadolu halklarını katleden Yavuz Sultan Selimlerin ve Abdülhamitlerin soyundan geliyorlar. Kanlı Pazar , Maraş, Çorum, Sivas katliamından geliyorlar. AKP şimdi BDP ile ittifaka sarılmaya devam edecektir.

Gene de Erdoğan’ın niye bu kadar uzlaşmaya uzak davrandığı merak konusu. Sanıyoruz MHP’yi çantada keklik görüyor. MHP, direnişe katılanları kendisinden görmediğini belirtti. Sanıyoruz Muhsin Yazıcıoğlu’nun partisine Rize’dekine benzer faşist saldırılar için görev verildi. Sanıyoruz Erdoğan, Güneydoğu’dan direnişi geliştirecek bir katılım beklemiyor ve hatta Öcalan pankartlarının alanlara girmesininin kitleyi daraltıcı etki yaratacağını düşünüyor. Diğer yandan MHP de direnişin kitle dabanını daraltmak için halka eylemin PKK eylemi olduğu yalanını yayıyor.
Devrimci hareketin Odak bölüğü olarak diyoruz ki; bizler direnişin Taksim’de ve diğer yerlerde ortaya çıkardığı kitle demokrasisini ve dayanışmacılığı incelemeli ve, bu demokrasi ve dayanışma deneyimlerinden öğrenme yoluyla kendimizi geliştirerek direnişi ileri götürmeliyiz. Sol adına kitlelere tek tipçilik dayatmamalıyız. Çeşitli siyasi görüşlerden, dinsel inançlardan, etnik gruplardan, yörelerden, takım taraftarlarından herkes bu direnişte birleşti. Bu; tek tek insanların ve grupların bireyci ve grupçu iradelerinden bağımsız olarak DİRENİŞ’İN ortaya çıkardığı bir gerçekliktir. Dolayısıyla halk güçlerini oluşturan bütün kesimler birbirlerinin görüşüne, yaşam tarzına saygı duymalı, kimse kendi değerlerini dayatmamalıdır. Kimse karşıt görüşleri uyduruk gerekçelerle gayrı meşru ilan etmemelidir. Direnişin bu yanından öğrenelim, çünkü bizler hem devrimciyiz hem de aynı zamanda bizi ezen rejimle çok fazla ortak yanımız var. Bu yanımız bizim düzene karşı alternatif oluşturmamızı engelliyor. Sol olarak bir yandan rejimin tek tipçiliğine karşı çıkarken diğer yandan kendi tek tipçiliğimizi dayatamayız. Bir yandan Erdoğan’ın diğer görüşlere ve tavırlara karşı aşağılayıcılığına karşı çıkarken diğer yandan bir benzerini kendimiz sol adına yapmamalıyız.

Direniş kitle eyleminde mizahı yaratıcı bir şekilde devreye soktu. Tek tipçi sloganlar ve ifade biçimlerinde ısrar etmeksizin bu mizahtan öğrenmeye açık olmalıyız.

CHP, burjuva sağcısı partilerle, İşçi Partisi MHP ile, Kürt ulusalcıları bir yandan AKP diğer yandan ise sol gruplarla ittifak yaparken Türkiye sol hareketi ne yazık ki kendi içinde kalıcı güç birlikleri oluşturmaya bile kalkışmıyor. Sol hareket Direniş’in deneyimlerinden öğrenerek kendisini geliştirmeli ve halkın ihtiyaçları, kitlelerin öz örgütlülükleri temelinde güç ve eylem birlikleri geliştirmelidir.

Her Yer Taksim Her Yer Direniş!

 

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here